Yol II / Aylin'in Yolu- Bilal Karabulut



Daha önce Kıymetli Hocam Bilal Karabulut'un YOL I serisinin ilk kitabı olan Hayat Hırsızı adlı kitabını yorumlamıştım. İşte o serinin ikinci kitabı ''Aylin'in Yolu''. Diğer romanlar gibi altını çize çize bir hal olduğum bir okuma serüveniydi. Bu roman da diğerleri gibi kişiye hayat dersi olabilecek çok değerli cümleler barındırıyor.

 Bilal Karabulut kitaplarını keyifle okumamda en çok tesiri bulunan husus ise her hikâyenin ayrı bir hayat dersi barındırıyor olması. Yol boyunca aleni bir şekilde gizlenmese de o ders yolun sonunda kendisini yine en güzel cümlelerle süsleyerek ortaya döker. Okuduğum her kitapta bu açıdan aynı lezzeti tatmam fakat her birinin edebi lezzetinin ayrı olması oldukça etkileyici.

Kahramanlarımızın her birinin ayrı bir yolu var birbirine kavuşan. Her birini sevgiyle kucaklayan sıcacık bir yuva ise Çağrı'nın yoluyla köprü olmuş diğer yollara. Çağrı, Erdem, Hüsnücan, Dilaver, Ceyhun, Songül, Özlem, Gökalp, Gaspıralı ve Hüseyin Akay... Peki Aylin nasıl dahil olacaktı bu yola? Aylin herkesten ayrı kendi yolunu çizebilecek miydi? Kim bilir...

Yine tahminlerimde yanıldığım bir hikâyeydi. Kurgudaki bu başarı yazarın akademik donanımının büyük ölçüde edebi kâbiliyetlerine yansıdığını gözler önüne seriyor.

Başarılı bir kurgu...
 Derin ve felsefi bir anlatım...
 Okuyucunun merakını sürekli canlı tutması...
Tefekküre sevkedecek cümlelerin yanında öğretici niteliklere de haiz olması...

Arka Kapak:

Hayat…
Binlerce kitaba sığmayacak kadar uzun.
Bir gülüşü dolduramayacak kadar kısa…

Asırlık asma köprünün paslı demirleri en az insanların çıkarcı yüzleri kadar soğuktu Aylin için. Sert esen rüzgâr, kirli saçlarını iyiden iyiye dağıtmıştı. Yavaş ama kararlı adımlarla köprünün ortasına doğru yürümeye devam etti. İçinde kocaman bir boşluk, ellerinde anlamını yitirmiş bir hayat vardı. Ölümle yaşam, varlıkla yokluk arasında sıkışıp kalmıştı ruhu…

Kasım ayının sonlarıydı ve hava ayaza kesmişti. Aslında soğuğun da bir önemi kalmamıştı artık. Birkaç saniye sonra her şey bitecekti nasıl olsa. Ama ilahî zamanın çarkları, izafi zamandan çok daha farklı dönüyordu. İşte o an; bir adam belirdi köprünün başında. Gizemli, efsunlu ve huzur kokan bir adamdı. Kirli sakallarına inat, aydınlık yüzüyle gülümsedi;
“Henüz her şey bitmedi Aylin... Benimle bir yolculuğa var mısın?”

Aylin’in Yolu…
 
“Eğer isterse, bir kadının ne denli güçlü olacağının hikâyesidir…”

Altını Çizdiğim Cümleler:

* Bir insan hem karanlıktan hem aydınlıktan korkunca ne oluyor biliyor musun? Sen artık korkunun çocuğu oluyorsun, hiçbir yere sığamıyorsun bu hayatta. Lamekân bir insan... Ne insanların gönlüne, ne de hayat dedikleri bu mekanik çarkın dev dişlileri arasına sığabiliyorsun.

* Değişim çoğu insanın sandığı gibi 'bir sabah bambaşka bir insan olarak uyanma ütopyası' değildir. 

* Herkes kendi yolunu kendi çizer. Kimi yolda kalır, kimi ise o yoldan sonsuzluğun sahibine ulaşır.

* Korku beynimizin içindeki bir hayali canavar. Beslendiği, güç aldığı kaynak gerçekler değil, vehimler ve yanılsamalar.

* İnsanların gerçek hayatlarında farketmeksizin içine düştükleri bu zamansal döngüler, onlar için zamanla bir anafora dönüşüp hayat dedikleri gerçekliği yutuyordu. Ama çoğu insan bir anaforun içinde olduğunu ancak ölmeden saniyeler önce anlayabiliyordu. Bu nedenle UYANMAK bu hayatın en esrarlı sırrıydı.

* Mükemmel hayat, mükemmel insan yoktur Aylin. Tarihin hiçbir döneminde böyle biri yaşamamıştır. Yalnızca mükemmellik arayışı içinde bocalayan insanlar vardır. Çünkü insanoğlu fıtri yönden 'bilinçli' ve 'hikmetli' bir tercihle eksik yaratılmıştır. Bu eksikliğin her insandaki yansıması farklıdır. Kiminin yüzü çirkin, kiminin boyu kısadır. Kiminin karakteri zayıfken, kimi tertemiz kalbine rağmen akıl yoksunudur. Kiminin zaafı cinsellik, kiminin para hırsıdır. Menfaati ilahlaştırmış olanlar, kıskançlık ve hasedi yaşam biçimi haline dönüştürenler, kibir denen marazi hisle yaşayanlar. Velkasıl hepimiz eksik yaratıldık 'bilinçli' olarak. 'Aslolan eksikliğimizin ne olduğunu fark ederek olgunluğa erişmek ve bu farkındalıkla birlikte tekamüle ulaşmaya çabalamaktır.'

Keyifli Okumalar










6 yorum:

  1. Herkes,kendi yolunu çizer....Kesinlikle katılıyorum...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle öyle. :) Seçimlerimiz doğrultusunda hayatımızı şekillendiriyoruz.

      Sil
  2. Çok güzeldi. Nasıl anlatımı var öyle hayran oldum. Altını çizdiğin(ben de okurken mutlaka çizerim, tekrar tekrar okurum zira) cümleler hayatın nasıl bir şey olduğunu ne kadar güzel anlatmış. Korkularla ilgili saptama beni rahatlattı. Yani başa çıkmalı korkularla yarattığımız gibi. Bayıldım yavrum. Mutlaka almam lazım. Tam benlikmiş. Sevgilerimle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beğenmene sevindim ablacığım. Keyifle okuduğum yazarlardan... Okuman beni çok mutlu eder. Yorumlarını bekliyor olacağım. Sevgiler. :)

      Sil
  3. Merhaba! :) Blogunuzu yeni keşfettim ve takibe aldım. Sizide kendi bloguma beklerim,takip ederseniz mutlu olurum 💎 www.nurundelidolublogu.tk 💎

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba. Hoş geldiniz! Blogunuzu mutlaka ziyaret edeceğim. :)

      Sil